Guido stipt hier een probleem aan dat mij vaker in de EU opvalt; nl: men neemt een maatregel maar kijkt onvoldoende naar uitvoerbaarheid en controleerbaarheid. Neem de Denied Boarding regeling uit 2004. Dit is bijna guerillia-wetgeving: een airline die een vlucht annuleert moet n...

Guido stipt hier een probleem aan dat mij vaker in de EU opvalt; nl: men neemt een maatregel maar kijkt onvoldoende naar uitvoerbaarheid en controleerbaarheid. Neem de Denied Boarding regeling uit 2004. Dit is bijna guerillia-wetgeving: een airline die een vlucht annuleert moet naast een vervangende vlucht of terugbetaling ook nog boete betalen aan de klant van max. 600 euro. In de regeling staat echter dat een airline dat niet hoeft te doen indien er sprake is van overmacht (art 5, lid 3). Je hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen dat airlines dat dus in de afgelopen jaren zich massaal hierop hebben beroepen. Toon als klant het tegendeel maar aan. Het is te gek voor woorden dat er allerlei claimbureautjes zijn om de klant daarbij te helpen. Ook is niet goed duidelijk wanneer er sprake is van een vertraging of annulering.
Ander voorbeeld: je kan bij vertrek vanaf je vakantiebestemming bij een vertraging van meer dan 5 uur wel je geld terugkrijgen, maar daarmee ben je nog niet thuis.
Een halve dag vertraging richting klant wordt afgedaan met een broodje en een kop koffie en dit is geheel volgens de regels.
Ook de zwarte lijst met onveilige vliegtuigen lijkt zo’n prachtig initiatief. Alle Indonesische airlines staan er inmiddels op. Is het echter veiliger 2 dagen op een overvolle veerboot te zitten dan daar te vliegen? Ik denk het niet. Zelfs leden van het Nederlandse kabinet vliegen met vliegtuigmaatschappijen op de zwarte lijst, blijkens Kamervragen. Ga dat maar eens uitleggen aan een vakantieganger in een reisbureau… Kortom; het zou goed zijn indien in wet- en regelgeving meer naar de uitvoerbaarheid en controleerbaarheid wordt gekeken.

Walter Schut
Adjunct-directeur
Algemene Nederlande Vereniging van Reisondernemingen ANVR

Ik wil graag als volgt reageren op de heer Van Woerkom:

Het is terecht dat een passagier weet waar hij aan toe is, als een luchtvaartmaatschappij een vlucht annuleert bijvoorbeeld tussen Amsterdam en Parijs, maar waarom krijgt diezelfde passagier, als hij de trein ...

Ik wil graag als volgt reageren op de heer Van Woerkom:

Het is terecht dat een passagier weet waar hij aan toe is, als een luchtvaartmaatschappij een vlucht annuleert bijvoorbeeld tussen Amsterdam en Parijs, maar waarom krijgt diezelfde passagier, als hij de trein neemt, niet eenzelfde bescherming?

De luchtvaartsector zou graag zien, dat andere modaliteiten zoals spoor en weg ten aanzien van passagiersrechten op eenzelfde manier behandeld worden als zij zelf.

De luchtvaartsector is in Europa volledig geliberaliseerd, met heel veel nieuwe aanbieders waardoor de passagier nu heel veel keus heeft. Luchtvaartmaatschappijen doen er daarom alles aan om klanten te winnen en te behouden. Hoe anders is het op het spoor, niet alleen heeft de passagier nauwelijks rechten, maar hij kan ook niet kiezen tussen aanbieders.

Is er dan voor de passgier niets te verbeteren in de luchtvaart? Ja zeker, dat is het zo snel mogelijk optuigen van de Single European Sky, die de lappendeken van verkeersleidingsystemen in Europa omsmeedt tot een uniform geheel. Dat scheelt omvliegen (vliegtijd), brandstof (en dus CO2 emissies) en reduceert vertragingen.
Michiel Laumans (KLM)

De Europese Commissie heeft de laatste jaren veel aandacht voor passagiersrechten. Dat is verheugend, want een goed werkende markt begint bij de consument. Voorbeelden zijn de compensatie bij annulering of overboeking van vliegreizen (‘Denied Boarding’) , de Verordening v...

De Europese Commissie heeft de laatste jaren veel aandacht voor passagiersrechten. Dat is verheugend, want een goed werkende markt begint bij de consument. Voorbeelden zijn de compensatie bij annulering of overboeking van vliegreizen (‘Denied Boarding’) , de Verordening voor internationaal treinvervoer en de regels tegen misleidende handelspraktijken op boekingssites.

Recht hebben is echter iets anders dan recht krijgen. Ik ben het met Guido van Woerkom eens dat regels alleen helpen wanneer ze ook worden nageleefd. Luchtvaartmaatschappijen kunnen zich nu nog gemakkelijk op overmacht beroepen en dat doen ze dan ook massaal. Dat leidt tot reacties uit de markt in de vorm van websites die tegen vergoeding voor consumenten claims indienen. Misschien nuttig om de vinger op de zere plek te leggen maar op den duur niet wenselijk.
Eurocommissaris Tajani zou er daarom goed aan doen om ‘het toezicht op de toezichthouders’ te verbeteren door maatregelen te nemen wanneer lidstaten hun zaakjes niet goed op orde hebben.
Een voorbeeld: het kan nog wel een jaar duren voordat in ons land de handhaving is geregeld van Verordening (EG) Nr 1008/2008. Hierin staat dat luchtvaartmaatschappijen prijzen moeten bieden inclusief alle onvermijdbare kosten en geen facultatieve diensten zoals extra verzekeringen mogen aanbieden op basis van opt out. Uit een recent onderzoek van de Consumentenbond blijkt dat boekingssites deze regels nog volop aan hun laars lappen.
Als sluitstuk van een betere rechtspositie van de passagier is een Europese Geschillencommissie voor Transport, waar alle EU-burgers terecht kunnen, onmisbaar. Misschien kan het Europees Parlement dit onderwerp op de agenda zetten?

Felix Cohen, directeur Consumentenbond